تبلیغات
آزاد اندیـشــی - جنایات وحشیانه وهابیون 2
آزاد اندیـشــی
id telegram=task75
درباره

بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
این وبلاگ در جهت آشکار کردن چهره واقعی وهابیت و نقدی بر مطالب و افکار آنان در رسانه های ماهواره ای ایجاد گردیده است.
آخرین اخبار و حواشی شبکه های ماهواره ای وهابیت (نور، کلمه، وصال) را از ما بخواهید.
پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله سلم فرمودند:
در نجد (اطراف شهر ریاض - مرکز عربستان فعلی - ومحل ظهور فرقه ی وهابیت) تمام زلزله ها وفتنه هاست و شــــــــــــــاخ شیـــــــــــــطان از آنجا طلوع خواهد کرد.

صحیح بخاری جلد 8 صفحه ی 95 حدیث 7094 کتاب الفتن، باب 16 ، باب قول النبی (ص): الفتنه من قبل المشرق

حقیر در جهت اتحاد مسلمین نقد وهابیت{سلفیه-اهل حدیث} را ضروری میدانم.
فلذا در این جهت کتب شیخ محمد بن عبدالوهاب را نقد میکنم و همزمان بعضی شبهات را نیز اجمالا پاسخ می دهم .لازم بذکر است عقاید مشترک اهل سنت براساس منابع اهل تسنن است.
تماشیا مع الانتقادات الموجهة إلى الوحدة الإسلامیة الوهابیة
این ویلاگ به جهت افزایش بصیرت منتظران ظهور ، عاشقان ولایت و دوستان طراحی شده است.سعی می شود که تمامی مسائل مهدویت حرکت های اسلامی و احکام و پاسخ سوالات مراجعه کنندگان به این وبلاگ در پایان هر هفته ذکر شود. امیدوارم که این مطالب موجب تغییر و تحول اساسی در تمامی حالات روحی و روانی شما گردد.در ضمن در بخش پیوندها سایت مراجع عالی قدر ارائه شده تا به مسائل شرعی شما سروران نیز پاسخ داده شود. از سایت های معتبری که در قسمت پیوند ها ارائه شده حتما استفاده کنید که میتوانند بسیار مفید واقع شوند.
راهنمایی ها و نظرات شما باعث شادی و مسرت قلب این بنده حقیر می گردد.
اللهم عجل لولیک الفرج
منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
تدبّر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
نظرسنجی
به نظر شما کثیف ترین دین درجهان چیست؟؟؟








آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
جستجو


دانشنامه مهدویت
مهدویت امام زمان (عج)
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
لوگوی دوستان

ابزار و قالب وبلاگ

کاربردی
مهدویت امام زمان (عج) پخش زنده حرم


!-- Bivafa Va Alireza25 -->

کد متحرک کردن عنوان وب

ابر برچسب ها


جنایات وحشیانه وهابیون 2


باز مرحوم علامه عاملی در جلد هفتم مفتاح‏الكرامة می‏نویسد:


این جزء از كتاب، بعد از نیمه شب نهم رمضان المبارك 1225 به دست مصنف آن خاتمه یافت، درحالی كه دل در نگرانی و تشویش بود، زیرا اعراب عنیزه كه وهابی هستند، اطراف نجف اشرف و مشهد حسین علیه‏السلام محاصره كرده‏اند، راهها را بسته و زوار حسین علیه‏السلام را كه از زیارت نیمه شعبان به وطن‏های خود باز می‏گشتند، غارت نموده‏اند و جمع كثیری از آنان (بیشتر از زوار ایرانی را) به قتل رسانیده‏اند، گفته می‏شود عدد مقتولین (دراین باره) یكصد و پنجاه تن بوده است، البته كمتر از این هم گفته‏اند.


نویسندگان شیعه، عموما قتل عام كربلا را در روز هجدهم ذیحجه (عید غدیر) سال 1216 نوشته‏اند از جمله مؤلف «روضات‏الجنات» در شرح حال مولی عبدالصمد همدانی حائری نوشته است كه در روز چهارشنبه هجدهم ذیحجه كه عید غدیر بود، پس از آن كه وهابیان، عالم مزبور را با حیله و مكر از خانه بیرون و به دست ایشان به شهادت رسید.


دكتر عبدالجواد كلیددار كه خود از اهل كربلاست، در تاریخ كربلا و حائر حسین علیه‏السلام از تاریخ كربلای معلی نقل كرده است، واقعه را این چنین شرح می‏دهد:

در سال 1216 امیر سعود وهابی سپاهی مركب از بیست هزار مرد جنگی تجهیز كرد و به شهر كربلا حمله‏ور شد، كربلا در این ایام، در نهایت شهرت و عظمت بود زوار ایرانی و ترك و عرب بدان روی می‏آوردند، سعود پس از محاصره شهر، سرانجام وارد آن گردید، و كشتار سختی از مدافعین و ساكنان آن نمود، حصار شهر، از چوب و شاخه‏های درخت خرما كه آن‏ها را پشت دیوارهای گلی، تعبیه كرده بودند، به وجود آمده بود.

سپاه وهابی در این یورش وحشیانه، چنان رسوایی در شهر به بار آوردند كه به وصف نمی‏گنجد حتی گفته می‏شود كه در یك شب بیست هزار تن را به قتل رسانیدند.


همین نویسنده ادامه می‏دهد:

پس از آن كه امیر سعود، از كارهای جنگی فراغت یافت، به طرف خزینه‏های حرم، متوجه شد، این خزائن از اموال فراوان و اشیای نفیس، انباشته بود وی هر چه در آن‏جا یافت، برداشت. می‏گویند كه درب مخزنی را باز كرد كه سكه‏های بسیار در آن گردآوری شده بود، از جمله چیزهایی كه به چنگ آورد، گوهر درخشان بسیار بزرگی بود با بیست قبضه شمشیر كه همه با طلا زینت یافته و با سنگهای قیمتی مرصّع شده بود، ظرفهای زرّین و سیمین و فیروزه و الماس از ذخائر گران‏قیمت، همه را برداشت، دیگر چهار هزار شال كشمیری، دو هزار شمشیر طلا، تعداد زیادی تفنگ و اسلحه دیگر، همه به غارت رفت.

كربلا، پس از این حادثه به وضعی درآمد كه شعرا برای آن مرثیه می‏گفتند از جمله:
فشدلایثنی هواه الثانی و مزّق الكتاب و المثانی

و هدم الشباك و الرواقا و استلب الحلی و الاعلافا

و قتل النساء و الأطفالا اذ لم یجد فی كربلا رجالا

لانّهم زاروا الغدیر قصدا فارخوه (بغدیر) عدا

 كسانی كه جان سالم بدر برده بودند، به تدریج به شهر باز گشتند و به اصلاح پاره‏ای از خرابیها برخاستند.
بنابر آنچه «لونكریك» در تاریخ خود نوشته (چهار قرن از تاریخ عراق) تمام پایتخت‏های كشورهای اسلامی از این واقعه به شدت لرزید.


همین نویسنده در جای دیگر از كتاب خود، به نقل از «لونكریك» این چنین آورده است:
خبر نزدیك شدن وهابیها، به شهر كربلا غروب روز دوم نیسان 1801 میلادی، درحالی كه بیشتر ساكنان آن شهر به قصد زیارت به نجف رفته بودند، با عجله دروازه‏ها را بستند وهابیها كه تعداد آنها به ششصد پیاده و چهارصد سوار تخمین زده می‏شد، به كنار شهر فرود آمدند و چادرهای خویش را برافراشتند و آذوقه‏های خود را به سه قسمت كردند، آنگاه از طرف محله باب‏المخیم سوراخی در باروی شهر به وجود آوردند و از آن سوراخ وارد خانه‏ای شدند و از آنجا به نزدیكترین دروازه‏ها حمله بردند و به زور آن را گشودند و داخل شهر شدند. مردم وحشت‏زده و سراسیمه پا به فرار نهادند وهابیان به طرف ضریحهای مقدس سرازیر گشته، شروع به خرابی آنها نمودند، اشیاء نفیس و نذورات قیمتی و هدایایی كه فرمانروایان و پادشاهان ایران تقدیم كرده بودند، همه را غارت كردند، همچنین زینت آلات دیوارها و طلاهای سقف را كندند، شمعدانها و قالیهای گران‏قیمت و قندیلهای پرارزش را بردند، درهای مرصّع و آنچه از اینگونه یافته می‏شد، همه را كندند. و قریب پنجاه نفر زائر را نزدیك و پانصد نفر را بیرون ضریح و در صحن به قتل رسانیدند و به هركسی میرسیدند بدون رحم با قساوت تمام كشتند، بر پیران و خردسالان هم ترحم نكردند بعضی تعداد كشتگان را هزار تن و بعضی دیگر پنج برابر تخمین زده‏اند.


مؤلف كتاب «العراق قدیما و حدیثا» درباره هجوم وهابیها به كربلا می‏نویسد:


در سال 1216 گروهی از وهابیها، مركب از حدود 600 شتر سوار و چهارصد اسب ‏سوار به كربلا هجوم آوردند و این در هنگامی بود كه بیشتر اهالی به نجف رفته بودند. مهاجمین صحن‏های امام حسین علیه‏السلام و برادرش عباس علیه‏السلام را به سختی ویران ساختند و آنچه در آن دو حرم شریف بود، غارت كردند، اشیای نفیس و دانه‏های قیمتی و قطعه سنگهای معدنی و چوبهای ساج و آینه‏های بزرگ و هدایای گرانقیمتی كه وزرا و امرا و پادشاهان ایران هدیه كرده بودند، همه را بردند و هرچه به دیوارها نصب شده بود و طلای ‏سقفها را كندند و قالیهای  پر ارزش و شمعدانها و اشیای نفیسی كه از سقف آویزان بود، و درهای مرصّع و هرچه از این قبیل بود، به یغما بردند.


اوژن فلاندن در سفرنامه خود به ایران، می‏نویسد:


كاردانان می‏گویند كه این اشیاء و جواهرات آتش طمّاعی اعراب را فراهم كرده كه با دست منحوس خود به ربودن این نفایس قیام كنند ولی آنچه كه بیشتر حرص اینان را تحریك می‏كند، همانا وجود دو ضریح علی و حسین علیهما‏السلام است. اهالی محل با شگفت و بهت نقل می‏كنند كه چهل سال پیش (1256 - 1258هـ) وهابی‏ها كه طایفه‏ای از اعرابند، به تعداد پانزده هزار نفر به شهر كوچك كربلا هجوم آوردند، تمام مردمش را كشتند، خانه‏هایش را ریشه‏كن كرده كلیه نفایس و غنائمش را ربودند.


آری وهابیها در این یورش وحشیانه  به سالمندان و خردسالان و زنان، كوچكترین ترحمی ننمودند و به جنایاتی دست زدند كه قلب هر انسان را به درد می‏آورد، تعجب‏اور است كه به قول «مسترلونكریك» وهابیها این جنایات هولناك را به نام دین انجام می‏دادند. و نام آن را جهاد فی سبیل‏الله گذاشته بودند!!

همان‏طوری كه ملاحظه می‏شود مورخان تعداد لشگریان سعود و همچنین تعداد مقتولین را با اختلاف زیاد نقل كرده‏اند، بعضی تعداد سپاه سعود را بیست هزار و بعضی یك هزار، یا میان این دو گفته‏اند. با توجه به نوشته‏های نویسندگان وهابی كه قسمتی از آنها قبلاً نقل گردید، و قرائن دیگر، گویا تعداد لشگریان سعود در حمله سال 1216 بیست هزار و تعداد كشته شدگان پنج هزار درست‏تر باشد.


انگیزه حمله وهابیها به دو شهر مقدس كربلا و نجف دو چیز بود:


نخست عداوت شدید آنها نسبت به شیعیان به خاطر احترام فوق‏العاده‏ای كه آنها برای  قبور ائمه اهل بیت علیهم‏السلام قائلند.

دوم دوختن چشم طمع به ذخایر فراوانی كه در خزائن و حرمهای این بزرگواران وجود داشت، و در یك كلمه «غارتگری»  آنها، در وهله اول در حمله خویش به كربلا پیروز شدند ولی در حملات دیگر به نجف و كربلا بر اثر هشیاری مردم مسلمان ناكام باز گشتند.

صاحب‏نظران علل غلبه وهابیها به شهر كربلا را در مرتبه اول خلاصه كرده‏اند:


١-  از همه مهمتر خیانت عمرآقا  حاكم شهر كربلا بود او از طرف سلیمان پاشا، والی بغداد از طرف سلطان عثمانی برای حفاظت شهر، كاری انجام نداد و هیچ اقدامی نكرد، بلكه به سبب تعصب تسنن با وهابیها همزبان و هم‏ قول بود و به همین جهت مورد مؤاخذه سلیمان پاشا قرار گرفت و سرانجام اعدام گردید.


٢-  برج و باروی شهر كربلا، استحكام كافی نداشت، به علاوه برای دفاع از آن عده كافی و لازم وجود نداشتند.


٣-  وقوع وبا در مدت كوتاهی قبل از آن بطوری كه گروه عظیمی از مردم تلف و عده‏ای از شهر فرار كرده بودند و به این ترتیب شهر آمادگی كافی برای دفاع نداشت.


٤- هنگام هجوم وهابیها به شهر كربلا طبق نوشته مؤلف «مفتاح‏الكرامة» قبائل شیعی مذهب اطراف از قبیل قبیله خزاعل و آل بعیج و آل جشعم، با یكدیگر، اختلاف داشتند و سرگرم زد و خورد بودند و مجال جلوگیری از وهابیان را نداشت.


٥- از همه مهمتر این كه مردان و جوانان، عموما به مناسبت عید غدیر رهسپار نجف اشرف شده بودند و كسی نبود كه از شهر دفاع كند و در برابر مهاجمان بایستد، در شهر فقط زنان و سالخوردگان و كودكان باقی مانده بودند كه از ایشان كاری ساخته نبود.

 

ولی این حادثه اثر عمیقی در شیعیان عراق گذارد، حاكم شهر را بركنار كردند و او را به عنوان قصاص كشتند و یكی از عراقیان به صورت مرد قلندری به نجد رفت و با وهابیان خو گرفت و در یك فرصت مناسب، عبدالعزیز را به قتل رساند. برج و باروی كربلا و نجف را محكم كردند و آذوقه و اسلحه به قدر كافی فراهم نمودند و در حملات دیگر در مقابل وهابیان با رشادت تمام مقاومت نمودند.

از علمای بزرگی كه برای دفاع از شهر نجف و مقابله با وهابیان كوشش و تلاش فراوان كردند، مرحوم شیخ جعفر كاشف الغطاء بود كه طلاب نجف و مردم آن شهر را برای مقابله با وهابیان بسیج كرد و این بسیج همگانی اثر قابل ملاحظه‏ای در دفع آن‏ها داشت.

عبداللّه فیلبی گوید كه عمل سعود در حمله به كربلا، گذشته از شیعه، همه جهان را به هیجان آورد و نقطه استواری بود برای قیامهایی كه در برابر وهابیت انجام یافت و عواقب وخیمی برای دولت سعودی به بار آورد.